01 jan Een leerrijk 2013 gewenst!

Deze post is ook beschikbaar in: Engels

De start van het nieuwe jaar is een ideaal moment om terug te kijken naar wat is geweest en naar wat zal komen. Dat de tablethype mag gaan stoppen (al verwacht ik dat niet), dat technologie vanzelfsprekend mag worden en dat sociaal en bottom up ook in ‘t onderwijs wortels krijgt. En mag ik ook mijn wensen uitspreken voor 2013?

Tablets, de hype voorbij

Neen, ik ga niet opnieuw een boom opzetten over wat ik denk van tablets in de klas. Maar toch even dit: onderstaande vraag heb ik sinds het artikel in Klasse waar ik mocht adviseren, al duizend keer gekregen:

Moet ik iPads kopen, Android tablets of wachten op de Windows tablet?

Eigenlijk doet het er niet toe. Het hangt af van je persoonlijke voorkeur. Elk type tablet heeft z’n voor en z’n nadelen en de keuze die je maakt is gebaseerd op factoren die voor elke school verschillend zijn. Gebruik je bijvoorbeeld Google Apps of koos je live@edu dan zal dat wellicht een rol spelen in je keuze.

Maar de debatten mogen niet eindigen bij de aankoopbeslissing. Discussies moeten er zijn over hoe die tablets je lesgeven (zouden moeten) veranderen. Over hoe tablets je de mogelijkheid geven om leerstof anders aan te bieden, te verwerken en te evalueren.

Maar zorgen maak ik me niet. De tablethype is goed voor één ding: ict vindt meer dan ooit voorheen zijn weg in de scholen, op een manier die met computers onmogelijk was. Wanneer de wedstrijd voor het snelst en het meest voorbij is, volgt de discussie over de inhoud automatisch.

Welke technologie?

Op mijn school bewandelden we al een hele weg op gebied van ICT-integratie. Waar er vroeger nog nors gereageerd werd als er geen papieren dubbeltje werd uitgedeeld van berichten aan het personeel stelt niemand zich vandaag daar nog vragen bij. Of afspraken en vergaderingen plannen via gedeelde agenda’s… vanzelfsprekend meneer! We staan er niet meer bij stil dàt we technologie gebruiken om ons onderwijs te organiseren. (Tot de dag dat het netwerk het begeeft natuurlijk.)

Dat maakt me hoopvol dat de evolutie waar we niet meer stilstaan bij hoe vaak we technologie gebruiken bij het leren. Dat het inzetten van technologie in je les even vanzelfsprekend is als boeken en papier vandaag. Dat we vergeten dat we ooit nog oplossingen zochten om bestanden bij leerlingen te krijgen of ons druk maakten over de beschikbaarheid van digitale versies van de schoolboeken.

Bottom up

De kracht van de sociale media wordt in een adem genoemd met de Arabische lente, maar heb je al eens gezien wat internetcommunicatie in ‘t onderwijs doet? Ongelooflijk hoe veel enthousiaste onderwijsmensen elkaar inspireren en enthousiasmeren dankzij Twitter en blogs. Maar ‘t blijft niet bij holle digitale woorden. Er wordt echt materiaal ontwikkeld, projecten gestart, conferenties georganiseerd dankzij die online samenwerkingen. Hoe zal dit evolueren en welke gevolgen zal het hebben voor bv. de onderwijskoepels? Want op geen enkel moment heb ik leerkrachten horen vragen: mag ik wel met jou delen want we geven les in een ander net. En of kant en klaar lesmateriaal in de toekomst van bij de uitgever blijft komen is nog maar de vraag.

Een half vol of half leeg glas?

De laatste weken kan je geen krant meer openslaan of je leest hoe erg het wel gesteld is met ons onderwijs. En hoe alles moet veranderen. Voor de toekomst van onze kinderen! Maar mensen die voor de klas staan worden geconfronteerd met de problemen van nu, niet die van binnen 10 jaar. Ze hebben weinig boodschap aan onbezonnen gezwets over het onderwijs van de toekomst.

Andere stemmen roepen op om terug te gaan naar de roots. Lekker strikt en duidelijk, onze lat wat hoger leggen. Dan zullen er mindere leerlingen het secundair onderwijs uitwandelen die geen woord Frans spreken en die niet weten of er al dan niet een –t achter het werkwoord hoort. Maar de alwetende “meester” zal net zo min als “knikkeren in de straat” terugkeren. Het zijn nostalgische dromen van een maatschappij die er niet meer is.

De laatste weken had ik het geluk om tijdens de edcamp en op het Partners in Learning global forum veel leerkrachten te ontmoeten die zich niet bekommerden over de vraag of ons onderwijsglas nu half vol of half leeg is. Zij zijn geïnteresseerd naar wat er ìn het glas zit en kunnen voorbij de vorm kijken. Wat kan je doen met wat je hebt? Hoe kan je nog net binnen de lijntjes kleuren en toch je onderwijsdromen verwezenlijken? Hoe zorg jij voor de meeste leerkansen binnen het keurslijf van gestandaardiseerde testen of inspectie? Hoe combineer je “eens iets nieuws proberen” met er elke dag opnieuw helemaal staan.

Ik heb binnen en buiten mijn school mogen werken met mensen die hun ideaal blijven volgen en mij heel veel goesting hebben gegeven om voor een leerrijke omgeving te zorgen. Als ik je iets mag wensen voor 2013, dan is het dat jij ook zulke mensen ontmoet die durven dromen en durven te proberen.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>