08 mrt De iPad in het onderwijs: kip, ei of omelet?

Maarten, Stefaan, Cindy en Davy hadden het in de Tech45 podcast over de school die iPads lieten aankopen door de ouders. De ouders deden een gespreide aankoop over 4 jaar omdat hen dat even veel zou kosten als kopieën van cursussen. En een iPad heeft zo veel mogelijkheden zegt men. Zelf ben ik heel blij dat nieuwe technologie stormenderhand de scholen verovert. Maar tegelijk ben ik er ook bang van: want als dit soort experimenten mislukt omdat men zich er onvoldoende doordacht instort, dan geef je critici munitie om technologie in het onderwijs af te schieten.

In mijn ogen zijn er 3 mogelijkheden

De kip

De school heeft een perfect idee hoe ze de iPad gaan inzetten in de klas. Het is een oplossing voor overbevraagde computerklassen met computers die veel onderhoud vragen. De leerkrachten willen zulke devices in de klas omdat ze hun cursussen willen opwaarderen met kleurenfoto’s en video. Ze weten ook perfect welke apps bij hun lesonderwerpen passen en tegelijk verstaanbaar zijn voor de leerlingen. De iPad is de oplossing om hun nieuwe pedagogisch – didactische ideeën te kunnen realiseren die zonder technologie onmogelijk zijn.

Het ei

Onder impuls van de aankoop van iPads zoeken de  leerkrachten naar nieuwe werkvormen, nieuwe manieren van samenwerken en evalueren. En doordat de iPads er nu eenmaal zijn en de school een belofte deed aan de ouders moét elke leerkracht, zonder uitzondering mee. De iPad is dan de oorzaak van didactische evolutie op school.

De omelet

De school is onvoldoende geïnformeerd en weet niet dat volume licenties voor onderwijs in België nog niet beschikbaar zijn (althans volgens de education verantwoordelijke in januari 2012). Leerkrachten vinden die toestellen best ok, maar hebben nog niet nagedacht hoe ze hun didactische aanpak helemaal gaan moeten aanpassen. De school denkt dat ze uniforme toestellen gebruiken, maar vergeet dat iPads ook zullen evolueren en gelijkheid een onmogelijke utopie is.

Daarnaast lijkt het mij net een opdracht van scholen om leerlingen te leren omgaan met verschillende besturingssystemen, software en toestellen. In de 21ste eeuw wil je kinderen namelijk net leren dat hun opzoektaak voor aardrijkskunde op verschillende manier uitgevoerd kan worden: op het web via de computer, via een app op een mobile device of via een atlas. En het gaat er niet om waar de leerling de informatie vond. Dat de informatie correct, betrouwbaar en op een zo effectief mogelijke manier gevonden wordt, daar gaat het om.

Het feit dat de school stelt dat ze voor de iPad kiezen omdat ze uniformiteit willen, doet me wat ongemakkelijk voelen. Het ergste zou zijn dat de leerlingen bijvoorbeeld een bepaalde aardrijkskunde-app opgelegd krijgen en beroofd worden van de zoektocht naar de beste app, website of kaart in de atlas. Dan beknot je ondanks het dure toestel de innovatie, creativiteit en zelfstandigheid die je net wil stimuleren. 

De slaagkansen van dit iPadproject worden volgens mij bepaald door wat er in het koppetje van de leerkrachten zal gebeuren. Want als daar niks verandert, dan is die iPad niet meer dan een glimmende vervanger voor het pen en papier.

Post Tagged with , , ,

2 Responses so far.

  1. annemarie zegt:

    Het haantjesgedrag en pikorde komt er ook bij. Zorg dat waar je ook voor kiest, dat dit gebeurt vanuit visie en gezamenlijke betrokkenheid en niet vanuit een doordrukken.

  2. Toon zegt:

    “Als dit soort experimenten mislukt omdat men zich er onvoldoende doordacht instort, dan geef je critici munitie om technologie in het onderwijs af te schieten” is de spijker op de kop.

    De keuze voor iPads als uniform platform kan ik wel begrijpen, maar dat heeft eigenlijk niets te zien met ICT-onderwijs of mediawijsheid. Als je als school werkt met één methode voor Nederlands, heeft dat ook niets te maken met leerlingen kritisch bronnenonderzoek bijbrengen maar is dat puur een operationele beslissing.
    Ik vind het dan ook gevaarlijk om ICT-onderwijs in het klassieke computerlokaal te vervangen door integratie van iPads. Jongeren zouden de kans moeten krijgen om met computers en digitale media op een heel creatieve en bottom-up manier te leren werken. De Raspberry Pi aanpak, zeg maar. Ze komen best ook in aanraking met verschillende OS’en, leren een programma installeren, enzovoort. Maar dat vind ik dus grotendeels los staan van het gebruik van een iPad als drager van inhoud. Dat is een keuze die een school maakt uit praktische, pedagogisch-didactische en financiële overwegingen. Zoals ze een specifieke vakmethode kiest.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>